اسم

شتر

(شُ تُ) [ په. ] (اِ.) پستانداری است نشخوارکننده از گروه سم داران بدون شاخ با پاهایی که دو انگشت دارد. این حیوان در برابر گرما و تشنگی بسیار مقاوم است. ؛ ~دیدی، ندیدی سفارش به کتمان راز. ~ ؛ ~سواری دولا دولا نمی‌شه کنایه از: تلاش بیهوده برای پنهان کاری.

    شترگلو

    (~. گَ)
    ۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.
    ۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشه‌های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.

      شترمرغ

      (~. مُ) (اِمر.) = اشترمرغ: پرنده‌ای است از راسته دوندگان که بلندی اش تا ۳ متر می‌رسد. این پرنده دارای بال‌های کوچک است که هیچ وقت برای پرواز به کار نمی‌رود. وی به سرعت می‌دود و ماده آن در طول عمر فقط ۲۰ تخم می‌گذارد.

        شتل

        (شَ تَ) (اِ.) = شتلی: پولی که قمارباز پس از بردن، به صاحب خانه یا دیگران به رسم انعام می‌دهد.

          شته

          (شَ تَ یا تِ) (اِ.) حشره‌ای ریز که آفت درختان است.

            شت

            (شُ) [ روس. ] (اِ.)
            ۱- ماهوت پاک کن.
            ۲- بُرُس، برس نقاشی.

              پیمایش به بالا