شتاء
(ش) [ ع. ] (اِ.) زمستان.
(ش پِ) [ په. ] (اِ.) = اشپش: حشرهای از راسته نیم بالان که به علت زندگی انگلی فاقد بال شده و حامل میکروب برخی از امراض از قبایل تب زرد و تیفوس و غیره میباشد. دو نوع شپش دیده شده که تخم آنها را رشک گویند. ؛ ~ توی جیب کسی سه قاب زدن در نهایت فقر و عسرت به سر بردن.
(شَ نَ) (اِمر.) قطرهای شبیه دانه باران که شب روی برگ گل و گیاه مینشیند. بشم، بژم، بشک، اپشک، افشک، افشنگ و ژاله نیز گفتهاند.
(شَ بَ یا بِ) [ معر. ] (اِ.) نوعی سنگ و آن گونهای لینیت است که در نتیجه تراکم ذرات کربن و تغییرات شیمیایی نسبتاً سخت شده و رنگ سیاه براقی دارد و در جواهر – سازی مصرف میشود.