اسم

شاهکار

(اِمر.) کار بزرگ و نمایان، کاری که در آن هنرنمایی کرده باشند.

    شاهنشاه

    (هَ) (اِ. ص.) لقب شاه ایران، شاه شاهان، پادشاه بزرگ، شاهنشه و شهنشه نیز گویند.

      شاه نشین

      (نِ) (اِمر.)
      ۱- تخت، جای نشستن شاه.
      ۲- قسمتی از اتاق که سطح آن بالاتر از قسمت‌های دیگر بود، مخصوص نشستن بزرگان.

        شاهباز

        (اِمر.) = شهباز: گونه‌ای باز بزرگِ شکاری به رنگ‌های زرد و سفید.

          شاهپر

          (پَ) (اِمر.) = شهپر: بزرگترین پر در بال طیور؛ شاهبال، شهپر.

            شاهد

            (هِ) [ ع. ]
            ۱- (اِفا.) گواه، گواهی دهنده.
            ۲- (اِ.) مثال.
            ۳- خوبروی. ج. شهود.

              شاهدانه

              (نِ) [ په. ] (اِمر.) = شهدانه. شاهدانج: گیاهی است از تیره گزنه‌ها، دو پایه، علفی، یکساله و دارای گونه‌های مختلف است. از دانه شاهدانه روغنی با بوی قوی و نامطبوع حاصل می‌گردد که به مصرف تهیه صابون‌های نرم و سوخت می‌رسد. از سر شاخه‌های گلدار آن بنگ و جرس گرفته می‌شود و کلمه حشیش نیز به سر شاخه‌های گل دار و همچنین فرآورده‌های آن اطلاق می‌شود.

                پیمایش به بالا