اسم

(دُ یا دَ رْ) [ په. ] (اِ.)
۱- چادر، سراپرده بزرگ.
۲- فرش گران بها.
۳- شاه نشین.

(سُ) [ ع. ] (اِ.) جِ سیف ؛ شمشیرها.

(سَ ی ِّ) [ ع. ] (اِ.) جِ سیئه ؛اعمال زشت.

(سَ یِّ ئَ) [ ع. سیئه ] (اِ.) مؤنث سی ء.
۱- کار بد، ناپسند.
۲- خطا، گناه. ج. سیئات.

۱ – (شب جم.) از ادات تحسین، مخفف شادباش. آفرین، خوش باش.
۲- (اِ.)پولی که در عروسی به رقاص و مطرب می‌دهند یا بر سر عروس و داماد می‌ریزند.

(بَ) (اِ.) شماره استاندارد بین المللی کتاب (اختصار).

(لُ) [ فر. ] (اِ.) وسیله‌ای به شکل صفحه فلزی یا پلاستیکی با سوراخ‌ها یا شکاف‌هایی به شکل حروف، اعداد یا شکل‌های گوناگون دیگر.

(پُ) [ فر. ] (اِ.) کلاه تمام لبه.

[ ع. شاه ] (اِ.) گوسفند.