سیف
(سَ یا س) [ ع. ] (اِ.) شمشیر.
[ فر. ] (اِ.) بیماری واگیر که میکروب آن از طریق مقاربت و معاشرت با مبتلایان به سیفلیس سرایت میکند. این مرض به طور مادرزادی به افراد منتقل میشود، کوفت، آبله فرنگی.
[ فر. ] (اِ.) لوله خمیدهای به شکل زانو که برای خالی کردن مایعات و جلوگیری از تصاعد گازهای داخلی منابع عفونی (توالت و غیره) به کار برند، آبشویه (فره).
[ فر. ] (اِ.) نوعی نمایش که معمولاً در یک چادر بسیار بزرگ اجراء شود و در آن بازی با حیوانات و کارهای عجیب و اعمال خنده آور روی صحنه انجام دهند.
[ فر. ] (اِ.)
۱- ابری به شکل رشتههای ظریف سفید یا تکهها یا نوارهای باریک عمدتاً سفید جدا از هم ؛ این ابر جلوهای ریسه دار یا گیسودار یا ابریشمی یا هر دو را دارد، پرسا. (فره).
۲- در فارسی نامی از نامهای مردان.
(دَ) [ په. ] (اِمر.) دوازده به علاوه یک (۱۳). ؛~ به در روز سیزدهم فروردین. میگویند نحس است و باید به دشت و صحرا رفت و نحسی آن را به در کرد.