اسم

(قَ یا قِ) [ ع. سوقه ] (اِ.)
۱- رعیت.
۲- مردم فرومایه.

(اِ.)
۱- مصیبت.
۲- غم، اندوه.

(سُ) (اِ.) خارهای نازک و دراز که بر خوشه گندم یا جو می‌روید.

(سُ) [ فر. ] (اِ.) سیاستی است که بر اساس تقدم جامعه بر فرد و اولویت منافع و مصالح اجتماعی بر منافع فردی قرار گرفته‌است.

(سُ) [ فر. ] (اِ.) از انواع فرآورده‌های گوشتی است که از گوشت چرخ کرده بسیار ریز و چربی و سویا درست شده‌است و با روکش نایلونی استوانه‌ای شکل عرضه می‌شود.

(سَ) [ ع. ] (اِ.) تازیانه ؛ ج. اسواط.

(سَ یا سُ) [ تر. ] (اِ.)
۱- هدیه، تحفه.
۲- ره آورد.

(سَ غَ یا سُ غِ) (اِ.) مرسومی که سابقاً سپاهیان از علوفه و ماهیانه خود به نویسندگان می‌دادند.