(نِ) (اِ.) نک. نُبِی.
(اِ.)مأخوذ از مغولی به معنای شاهزاده، امیر.
(نَ) (اِ.) عشقه.
(نَ) (اِ.) ۱- خبر خوش، بشارت. ۲- وعده نیک.
(اِ.) ۱- سر هر چیزی. ۲- منقار مرغ.
(اِ.) ۱- گرداگرد دهان. ۲- منقار مرغ. ۳- بینی. ۴- لوله و گردن صراحی.
(نَ) [ ع. ] (اِ.) خواب.
[ ع. ] (اِ.) ماهی.
(اِ.) ۱- چاه زنخدان. ۲- تنه درخت.
(نُ. نِ) (اِمر.) ۱- نهال تازه، درخت جوان. ۲- کنایه از: کودک، خردسال.
