اسم

سنبل

(سُ بُ) (اِ.) = زمبل. زمبول: گیاهی است از تیره سوسنی‌ها دارای برگ‌های دراز و گل‌های خوشه‌ای به رنگ بنفش. پیاز آن را در گلدان می‌کارند.

    سنبل الطیب

    (سُ بُ لُ طّ) (اِمر.) گیاهی است علفی، پایا و خودرو، ریشه اش معطر و ساقه اش راست و برگ‌هایش متقابل. ریشه و ساقه‌های زیرین این گیاه دارای اسانس اسید والرینیک و اسید مالیک و مواد قندی است که در طب کاربرد فراوان دارد.

      سنبله

      (سُ بُ لَ یا لِ) [ ع. سنبله ] (اِ.)
      ۱- یک خوشه.
      ۲- از صورت‌های فلکی جنوبی و ششمین برج از بروج دوازده گانه که خورشید شهریور ماه در آن دیده می‌شود.

        سن

        (س نُ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- دندان.
        ۲- عُمر.

          سنبه

          (سُ بَ یا بِ) (اِ.) = سمبه: میله‌ای فلزی برای پر کردن تفنگ‌های سر پر یا تمیز کردن لوله تفنگ‌ها. ؛ ~ را پر زور دیدن مخاطب یا طرف معامله را مصالحه ناپذیر یافتن، خود را با شخص محکم و سمجی مواجه دیدن.

            سنا

            (سَ) [ ع. ] (اِ.) گیاهی است از تیره پروانه واران (سبزی آساها) که دارای چند گونه‌است. برگ‌هایش متناوب و مرکب بدون برگچه انتهایی است. گل‌هایش زرد رنگ و میوه اش نیامک و محتوی چند دانه‌است. میوه و برگ مختلف سنا دوای تلخ مسهلی است که به صورت دم کرده یا پودر به کار می‌رود، عشرق.

              سمند

              (سَ مَ) (اِ.) اسبی که رنگش مایل به زردی باشد.

                سمندر

                (سَ مَ دَ) (اِ.) جانوری دوزیست شبیه سوسمار، چهارپا دارد و رنگ پوستش تیره‌است با لکه‌های زرد. می‌گویند در آتش نمی‌سوزد.

                  سمنو

                  (سَ مَ) (اِ.) نوعی شیرینی که از شیره گندم سبز کرده و آرد می‌پزند و در سفره هفت سین می‌گذارند.

                    سمو

                    (سَ) (اِ.) گونه‌ای تره که خودرو است و در مزارع و نواحی کوهستانی می‌روید.

                      پیمایش به بالا