اسم

سمج

(سُ مْ) (اِ.) = سمچ:
۱- نقب، راه زیر – زمینی.
۲- سرداب.
۳- زندان زیرزمینی.
۴- آغل گوسفندان در زیرزمین یا در کوه.

    سماک

    (س) [ ع. ] (اِ.) سماکان ؛ نام دو ستاره، یکی به نام «سماک رامح» ستاره قرمزی در صورت فلکی «عوا» یا «گاوران» و دیگری به نام «سماک اعزل» ستاره سفیدی در صورت فلکی «سنبله» یا «خوشه».

      سماک

      (~.) [ ع. ] (اِ.) آن چه بدان چیزی را بردارند و بلند کنند.

        سماء

        (سَ) [ ع. ] (اِ.) آسمان. ج. سماوات.

          سمات

          (س) [ ع. ] (اِ.)جِ سمت.
          ۱- علامت‌ها.
          ۲- آثار داغ‌ها.

            پیمایش به بالا