اسم

سحر

(سَ حَ) [ ع. ] (اِ.)پیش از صبح، سپیده – دم.

    سحر

    (س) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) جادو کردن.
    ۲- (اِمص.) جادوگری.
    ۳- (اِ.) جادو.
    ۴- هر آن چه که در آن فریبندگی و گیرندگی خاص باشد.

      سحره

      (سُ حَ رَ یا رِ) [ ع. سحره ] (اِ.) ج. ساحر؛ جادوگران.

        سجع

        (سَ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) بانگ کردن کبوتر.
        ۲- (اِمص.) موزون و مقفی بودن سخن.
        ۳- کلمات هم آهنگ که در آخر جمله -‌های یک عبارت می‌آورند.

          سجل

          (س جِ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- دفتر احکام.
          ۲- حکم و فتوای قاضی.۳ – در فارسی به معنای شناسنامه.

            ستیغ

            (س)
            ۱- (ص.) هر چیز راست و بلند ایستاده.
            ۲- (اِ.) بلندی سر کوه.

              پیمایش به بالا