ستاوه
(سَ وَ یا وِ) (اِ.) مکر، حیله.
(~ ء قُ) (اِمر.) ستارهای است کم نور در انتهای دُم صورت فلکی دُب اصغر (خرس کوچک) که با اختلاف کمتر از یک درجه از محل واقعی قطب شمال قرار دارد.
(س) (اِ.) درختی است از تیره بیدها دارای گونههای مختلف، دو پایه و گلهایش کاملاً برهنه و بدون جام و کاسه و پرچم یا مادگی فقط برگک کوچکی در بغل دمگل خود دارد. بلندی آن تا بیست متر میرسد.
(~.) [ فر. ] (اِ.)
۱- مجموعه.
۲- سری، دست. ؛ ~کردن مجموعهای را به صورت هماهنگ به کار بردن.
۳- در ورزشهایی مانند تنیس و بدمینتون یک دور بازی.