ساقور
[ ع. ] (اِ.)
۱- گرمی، حرارت.
۲- آهنی که با آن چارپایان را داغ کنند.
۳- نوعی زخم و جراحت.
(مِ) [ ع – فا. ] (اِ مر.) نوعی مثنوی در بحر متقارب که در آن شاعر ساقی را مخاطب قرار میدهد و به بی ثباتی و ناپایداری این جهان اشاره میکند.
(سُ فُ) [ فر. ] (اِ.) = ساکسفن: یکی از سازهای بادی که آن را از مس سازند و تیغه فلزی نازکی دارد که تولید صدا کند.