اسم

ساقه

(قَ) [ ع. ساقه ] (اِ.) دنباله سپاه.

    ساقور

    [ ع. ] (اِ.)
    ۱- گرمی، حرارت.
    ۲- آهنی که با آن چارپایان را داغ کنند.
    ۳- نوعی زخم و جراحت.

      ساطع

      (طِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- تابان.
      ۲- برافراشته.
      ۳- آشکار.
      ۴- پراکنده.

        ساطور

        [ ع. ] (اِ.) ابزاری آهنی و پهن و دسته – دار شبیه کارد.

          ساعت

          (عَ) [ ع. ساعه ] (اِ.)
          ۱- واحدی برای زمان برابر با یک بیست و چهارم شبانه روز.
          ۲- هنگام، زمان.
          ۳- زمان اندک.
          ۴- رستاخیز، روز قیامت.

            ساعد

            (عِ) [ ع. ]
            ۱- (اِ.) از آرنج تا مچ دست.
            ۲- (اِفا.) یاری دهنده.

              ساعده

              (عِ دَ یا دِ) [ ع. ساعده ] (اِ.)
              ۱- شیر بیشه.
              ۲- بازوی چرخ چاه.
              ۳- مجرای آب به سوی نهر یا دریا؛ سواعد.

                ساعی

                [ ع. ] (اِفا.)
                ۱- کوشا، سعی کننده.
                ۲- شتابنده.
                ۳- سخن چین.

                  ساغر

                  (غَ) (اِ.) پیاله شرابخواری، جام.

                    پیمایش به بالا