اسم

زنگوله

(زَ لِ یا لَ) (اِمر.) زنگ‌های کوچک که به گردن چهارپایان آویزند.

    زنمه

    (زَ نَ مَ یا مِ) [ ع. زنمه ] (اِ.) پاره‌ای از گوش شتر یا گوسفند که بریده آویزان کنند.

      زنیان

      (زِ) (اِ.) = ژنیان. زینان. زینیان: تخمی است که آن را بر روی خمیر نان پاشند؛ نانخواه.

        زه

        (~.) [ متر. معر. زیق ] (اِ.) کناره چیزی.

          زندیق

          (زِ) [ معر. ] (اِ.)
          ۱- کافر، بی دین.
          ۲- به پیروان «مانی» گفته‌اند.

            زنقه

            (زَ نَ قَ یا قِ) [ ع. زنقه ] (اِ.) کوچه تنگ و باریک.

              زنگ

              (زَ) [ په. ] (اِ.) آلتی فلزی که به گردن چهارپایان آویزان کنند.

                پیمایش به بالا