(زَ لِ یا لَ) (اِمر.) زنگهای کوچک که به گردن چهارپایان آویزند.
(زَ چِ یا چَ) (اِمصغ.) مرفق، ابتدای ساعد و دست.
(زَ مَ) (اِ.) ازدواج.
(زَ نَ مَ یا مِ) [ ع. زنمه ] (اِ.) پارهای از گوش شتر یا گوسفند که بریده آویزان کنند.
(زَ یِ) (اِمص.) زوزه کشیدن سگ.
(زِ) (اِ.) = ژنیان. زینان. زینیان: تخمی است که آن را بر روی خمیر نان پاشند؛ نانخواه.
(~.) [ متر. معر. زیق ] (اِ.) کناره چیزی.
(زِ) [ معر. ] (اِ.) ۱- کافر، بی دین. ۲- به پیروان «مانی» گفتهاند.
(زَ نَ قَ یا قِ) [ ع. زنقه ] (اِ.) کوچه تنگ و باریک.
(زَ) [ په. ] (اِ.) آلتی فلزی که به گردن چهارپایان آویزان کنند.