اسم

زانو

[ په. ] (اِ.) مفصل بین ران و ساق پا.

    زانیه

    (یِ) [ ع. زانیه ] (اِفا.) مؤنث زانی. زنی که به طریق حرام با مردی آمیزش کند.

      زاهق

      (هِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- رونده.
      ۲- نیست شونده.
      ۳- باطل، بیهوده.

        زاغچه

        (چِ) (اِمصغ.) پرنده‌ای است از راسته کلاغ‌ها، کمی کوچک تر از کلاغ با پاهایی داراز و قوی.

          زاغر

          (غَ) (اِ.) چینه دان، ژاغر و جاغر هم گویند.

            زاغنول

            (اِمر.) آلتی است آهنی، سر کج و دسته دار که با آن زمین را بکنند.

              زاغه

              (غِ) (اِ.)
              ۱- سوراخی که در کوه، تپه یا بیابان برای استراحت چهارپایان آماده کنند.
              ۲- کنایه از: چهاردیواری محقر و تنگ جهت زندگی فقرا.

                پیمایش به بالا