اسم

رعونت

(رُ نَ) [ ع. رعونه ] (اِمص.)
۱- خود – پسندی.
۲- خودآرایی.
۳- کم ع قلی.

    رعیت

    (رَ یَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- عموم مردم.
    ۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک می‌پردازند.
    ۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.

      رضخ

      (رَ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) عطای اندک دادن.
      ۲- (اِ.) سهمی از غنایم جنگی برای کسانی که در جنگ شرکت کرده‌اند.

        رضوان

        (رِ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) خشنود شدن.
        ۲- (اِ.) بهشت، نگهبان بهشت.

          رضوی

          (رَ یا رِ ضَ) [ ع. ]
          ۱- (ص نسب.) منسوب به امام رضا(ع).
          ۲- (اِمر.) یکی از گوشه‌های شور (موسیقی).

            رطب

            (رُ طَ) [ ع. ] (اِ.) خرمای تازه.

              رطل

              (رَ طْ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- واحدی است برای وزن.
              ۲- در فارسی معنای پیاله شراب می‌دهد.

                رطوبت

                (رُ بَ) [ ع. رطوبه ]
                ۱- (مص ل.) تر شدن.
                ۲- (اِمص.) نمناکی، تری.

                  رعات

                  (رُ) [ ع. رعاه ] (اِ.) جِ راعی ؛ چوپان‌ها.

                    پیمایش به بالا