رعونت
(رُ نَ) [ ع. رعونه ] (اِمص.)
۱- خود – پسندی.
۲- خودآرایی.
۳- کم ع قلی.
(رَ یَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- عموم مردم.
۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک میپردازند.
۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.
(رَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) عطای اندک دادن.
۲- (اِ.) سهمی از غنایم جنگی برای کسانی که در جنگ شرکت کردهاند.
(رَ یا رِ ضَ) [ ع. ]
۱- (ص نسب.) منسوب به امام رضا(ع).
۲- (اِمر.) یکی از گوشههای شور (موسیقی).