اسم

رعونت

(رُ نَ) [ ع. رعونه ] (اِمص.)
۱- خود – پسندی.
۲- خودآرایی.
۳- کم ع قلی.

    رعیت

    (رَ یَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- عموم مردم.
    ۲- کسانی که به کِشت و زرع برای یک مالک می‌پردازند.
    ۳- بنده، مردم تحت فرمان پادشاه.

      رغام

      (رَ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- خاک.
      ۲- خاک نرم.
      ۳- ریگ آمیخته به خاک.

        رغایب

        (رَ یِ) [ ع. رغائب ] (اِ.) ج. رغیبه.
        ۱- چیزهای مرغوب و پسندیده.
        ۲- عطاها، دهش‌ها.
        ۳- شب جمعه اول ماه رجب.
        ۴- لیله رغایب.

          رغبت

          (رِ بَ) [ ع. رغبه ]
          ۱- (مص ل.) خواستن.
          ۲- (اِمص.) میل. ج. رغبات.

            رغیف

            (رَ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- گرده نان.
            ۲- گلوله خمیر. ج. ارغفه. رغفان.

              پیمایش به بالا