اسم

(رَ صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) نظر دوختن، مراقب بودن.
۲- (اِ.) جایی که در آن با ابزار نجومی به مطالعه ستارگان می‌پردازند.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب)
۱- عالم هیئت، رصدکننده.
۲- راهدار، محافظ راه.
۳- باجگیر.

(رَ صَ) [ ع. ] (اِ.) آبی که از کوه بر سنگی ریزد.

(رَ)
۱- (ص نسب.) منسوب به رشت، از مردم رشت.
۲- آن چه که در رشت ساخته شود.
۳- (حامص.) فروتنی، خاکساری.
۴- (اِ.) آن که لجن پاک کند و خاک و خاکروبه برد.

(رَ حِ) [ ع. رشحه ] (اِ.) آب، چکه.