اسم

رشق

(رَ شْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) تیرانداختن.
۲- (اِمص.)تیراندازی کردن.
۳- (اِ.)آواز کلک.

    رشک

    (رَ) [ په. ] (اِ.)
    ۱- حسد، غبطه.
    ۲- غیرت.

      رشن

      (رَ شْ) [ په. ] (اِ.)
      ۱- نامِ روز هجدهم از هر ماه شمسی.۲ – فرشته عدالت، ایزدی که روز سوم پس از مرگ، سر پلِ چینúود به اعمال خوب و بد در گذشتگان رسیدگی می‌کند.

        رشت

        (رُ شْ) (اِ.) روشنایی، فروغ.

          رشته

          (رِ تِ) (ص مف.)
          ۱- تافته تابیده شده.
          ۲- (اِ.) ریسمان.
          ۳- تار، نخ.
          ۴- فرقه، سلسله. ؛ ~ها را پنبه کردن کنایه از: نتیجه و حاصل کاری را از میان بردن.

            رشته پلو

            (~. پُ) (اِمر.) نوعی پلو که در آن رشته، گوشت و گاه کشمش یا خرمای سرخ کرده می‌ریزند.

              رش

              (~.) (اِ.) نوعی جامه ابریشمین گرانبها.

                رش

                (رَ) (اِ.)
                ۱- پشته، تپه.
                ۲- زمین پشته پشته.

                  پیمایش به بالا