اسم

رأی

(رَ) [ ع. ] (اِ.) نک رأی. ج. آراء.

    رایحه

    (یِ حِ) [ ع. رایحه ] (اِ.) بوی، بوی خوش.

      راید

      (یِ) [ ع. رائد ] (اِفا.)
      ۱- پیشرو.
      ۲- جوینده.
      ۳- جاسوس.
      ۴- کسی که او را برای یافتن جای مناسب از پیش می‌فرستادند.

        رایش

        (یِ) [ ع. رائش ] (اِفا.) واسطه میان رشوه گیرنده و رشوه دهنده.

          پیمایش به بالا