اسم

رباب

(رَ یا رُ) [ ع. ] (اِ.) از آلات موسیقی زهی، مانند طنبور که با دست یا آرشه نواخته می‌شود.

    رباط

    (رِ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- رشته، پیوند.
    ۲- نسج غضروفی و لیفی شکل که سبب ارتباط انساج مختلف و استحکام آن‌ها در جای خود می‌شوند.
    ۳- گروه اسبان.
    ۴- گروه سواران.
    ۵- جایی که در کنار جاده جهت استفاده کاروانیان سازند، کاروان سرا. ج. رباطات.

      رباط

      (رِ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- رشته، بند.
      ۲- زردپی.
      ۳- کاروانسرا.
      ۴- جایی که برای فقرا یا صوفیان ساخته شود.

        رباع

        (رَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- نیکویی حال.
        ۲- شأن.
        ۳- طریقه، روش.

          رأی

          (رَ) [ ع. ] (اِ.) نک رأی. ج. آراء.

            پیمایش به بالا