اسم

(وُ) [ معر. ] (اِ.) نک راوَک.

(یَ یا یِ) [ ع. راویه ] (اِ.)
۱- مشک بزرگی که در آن آب را حمل و نقل کنند.
۲- چارپایی که مشک آب را بر آن بار کنند.

(اِ.) راه، طریق.

[ هند. ] (اِ.) نک راجه.

[ ع. رأی ] (اِ.)
۱- اندیشه، فکر.
۲- تدبیر.
۳- عقیده، اعتقاد.
۴- شور، مشورت.
۵- قصد، عزم.

(هِ) [ ع. ] (اِ.) عابد مسیحی، پارسا و گوشه نشین. جِ رهبان، راهبین.