اسم

راهن

(هِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گرو گذارنده.
۲- رهن گذارنده.
۳- ثابت، دایم.

    رانگا

    [ روس. ] (اِ.) = رامکا: سینی فلزی مستطیل که حروف چیده شده دستی را در آن گذارند.

      رانین

      (نَ یا نِ) (اِ.)
      ۱- شلوار.
      ۲- نوعی زره، که هنگام جنگ ران‌ها را با آن می‌پوشانیدند.

        راه

        (اِ.) = رای. راج. راجه: پادشاه هندوستان.

          راه

          [ په. ] (اِ.)
          ۱- جاده، گذرگاه.
          ۲- قانون، روش.
          ۳- پرده موسیقی، نغمه.

            ران

            [ په. ] (اِ.) قسمتی از پا یا اندام خلفی جانوران که بین مفصل زانو و مفصل خاصره قرار دارد؛ فخذ، آلست.

              رانت

              [ فر. ] (اِ.) درآمدی که از فرصت‌ها و موقعیت‌های برتر به دست آمده باشد، ثروت حاصل از کار غیرتولیدی و بادآورده.

                راند

                [ فر. ] (اِ.) دور بازی، مرحله‌ای از یک مسابقه.

                  پیمایش به بالا