رافض
(فِ) [ ع. ] (اِفا.) ترک کننده، رهاکننده.
(فِ ض) [ ع. رافضه ]
۱- (اِفا.) مؤنث رافض.
۲- گروهی که به پیشوای خویش پشت کرد ه و او راترک کنند.
(اِ.)
۱- توده غله پاک شده.
۲- انبار غله.
۳- نام درختی جنگلی که چوب بسیار محکمی دارد و در کوهستانهای شمال ایران میروید.
[ ع. ] (اِفا.) رشوه دهنده و رشوه گیرنده. راشیتیسم [ فر. ] (اِ.) عارضه نرم شدن استخوانهای بدن که بر اثر کمبود ویتامین D و کمبود املاح کلسیم در بدن حاصل میشود.