اسم

[ معر. ] (اِ.)
۱- یکی از آلات بنایان ج. رازه.
۲- گلکار، طیان.

(زِ یِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جامه کتانی سفید.
۲- باده، می‌، شراب.

(زَ) (اِ.) گیاهی است از تیره گزنه‌ها از دسته شاهدانه‌ها. نباتی است دو پایه و بالارونده و پیچنده. بوی گل‌هایش معطر و مطبوع و شبیه بوی سنبل الطیب و طعم آن‌ها تلخ و بااحساس سوزش و گرما همراه است. حشیشه الدینار، جنجل و همل نیز نامیده می‌شود.

(نِ) (اِ.) بادیان، والان ؛ گیاهی است خوشبو با دانه‌های ریز که برای نفخ مفید است.

(اِ.) توده غله پاک شده و از کاه برآمده.

(س) [ ع. ]
۱- (اِفا.) ته نشین شونده، ته نشین گردیده.
۲- (اِ.) درد که در ته ظرف ماند.
۳- ماده دارویی که در ته لوله آزمایش یا ته بالن و دیگر ظروف آزمایشگاهی ته نشین شود.
۴- گل و لای و دیگر مواد مخلوط با آب که در بستر رودخانه‌ها و کف دریاچه‌ها و دریاها رسوب کند.

[ په. ]
۱- (ص.) بی انحراف، مستقیم.
۲- سالم، بی عیب.
۳- صواب، درست.
۴- (ق.) درست، دقیقاً.
۵- (اِ.)مقابل چپ.
۶- (اِ.) اصطلاحی است سیاسی که به افراد محافظه کار مخالف با هرگونه دگرگونی و تحولات انقلابی اطلاق می‌شود این اصطلاح ب رگرفته از انقلاب فرانسه‌است که در مجمع ملی آن محافظه کارها در سمت راست مجلس می‌نشستند. ؛~ و ریس آماده و فراهم.