اسم ذوایب (ذَ یِ) [ ع. ذوائب ] (اِ.) جِ ذؤابه. ۱- پیشانیها. ۲- روییدنگاههای موی بر پیشانی. ۳- گیسوان.
اسم ذو (اِ.) [ ع. ] صاحب، دارنده. در عربی در حالت رفع «ذو» و در حالت جر «ذی» و در حالت نصب «ذا» میگویند.