اسم

(ذِ لَ) [ ع. ذله ] (اِمص.) خواری، زبونی.

(ذَ مّ) [ ع. ] (اِمص.) نکوهش، بدگویی.

(ذَ وَ) [ ازع. ] (اِمص.) تیزهوشی.

(ذِ) [ ع. ]
۱- (مص م.)یاد کردن، بیان کردن.
۲- (اِمص.) یادآوری.
۳- نام، آوازه.
۴- شرح حال، ترجمه احوال.
۵- پند، موعظه. ؛~ جمیل یاد نیکو. ؛ ~ خیر یاد نیکو. ؛ ~ جلی ذکری که صوفیان به آواز بلند ادا کنند. ؛~ خفی ذکری که صوفیان در دل گویند. ؛~ مصیبت بیان کردن مصائب ائمه به ویژه امام حسین (ع). ؛ ~خیر کسی را گفتن از وی به نیکی یاد کردن.

(ذُ) [ ع. ]
۱- (اِ.)یادگار.۲ – حفظ.
۳- (اِمص.) تذکر، یادآوری.

(ذِ رِ یِ) [ ع. ] (اِمر.) شهرت.