اسم

ذن

(ذِ) (اِ.) از مذهب‌های بودایی که دستیابی به نور حقیقی را تنها از راه تفکر و مکاشفه شهودی مستقیم ممکن می‌داند.

    ذنابه

    (ذُ بَ یا بِ) [ ع. ذنابه ] (اِ.)
    ۱- پایان هر چیزی.
    ۲- دنبال چیزی.
    ۳- خلاصه.

      ذنب

      (ذَ ن َ) [ ع. ] (اِ.) د م، د نبال. ج. اذناب.

        ذنوب

        (ذُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذنب ؛ گناها، جرم‌ها، خطاها.

          ذکور

          (ذُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذکر؛ مردان، نران.

            ذل

            (ذُ لّ) [ ع. ] (اِمص.)
            ۱- خواری، ذلت،
            ۲- رامی، فروتنی.

              ذل

              (ذِ لّ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) نرم و رام گردیدن.
              ۲- (اِمص.) نرمی، رفق.
              ۳- مهربانی.
              ۴- (اِ.) طور، روش. ج. اذلال.

                پیمایش به بالا