اسم

ذکر

(ذَ کَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نر، نرینه. ج. ذکور.
۲- آلت تناسلی مرد.

    ذکر

    (ذِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.)یاد کردن، بیان کردن.
    ۲- (اِمص.) یادآوری.
    ۳- نام، آوازه.
    ۴- شرح حال، ترجمه احوال.
    ۵- پند، موعظه. ؛~ جمیل یاد نیکو. ؛ ~ خیر یاد نیکو. ؛ ~ جلی ذکری که صوفیان به آواز بلند ادا کنند. ؛~ خفی ذکری که صوفیان در دل گویند. ؛~ مصیبت بیان کردن مصائب ائمه به ویژه امام حسین (ع). ؛ ~خیر کسی را گفتن از وی به نیکی یاد کردن.

      ذکر

      (ذُ) [ ع. ]
      ۱- (اِ.)یادگار.۲ – حفظ.
      ۳- (اِمص.) تذکر، یادآوری.

        ذکران

        (ذُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذَکَر؛ نران، نرینگان، ذکور. مق اناث.

          ذکور

          (ذُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذکر؛ مردان، نران.

            ذل

            (ذُ لّ) [ ع. ] (اِمص.)
            ۱- خواری، ذلت،
            ۲- رامی، فروتنی.

              ذل

              (ذِ لّ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) نرم و رام گردیدن.
              ۲- (اِمص.) نرمی، رفق.
              ۳- مهربانی.
              ۴- (اِ.) طور، روش. ج. اذلال.

                پیمایش به بالا