اسم

ذات الکرسی

(تُ لْ کُ) [ ع. ] (اِ.) خداوند کرسی، دارنده کرسی، نامِ یکی از صورت‌های فلکیِ دور قطبی و آن تصویر زنی است که روی صندلی نشسته‌است، و دارای ۵۵ ستاره می‌باشد.

    ذاکر

    (کِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- ذکرکننده، یادکننده.
    ۲- آن که ذکر مصیبت سیدالشهداء و اهل بیت را کند، روضه خوان.

      ذال

      [ ع ] (اِ.) حرف نهم از الفبای عربی و حرف یازدهم از الفبای فارسی.

        ذابل

        (بِ) [ ع. ] (اِفا. ص.)
        ۱- پژمرده، پلاسیده.
        ۲- لاغر، نزار.
        ۳- خشک شده از عطش.

          پیمایش به بالا