اسم

دیفروغس

(غِ) [ معر – یو. ] (اِ.) جسمی که پس از ذوب مس و طلا و نقره در ته کوره یا بوته باقی ماند.

    دیکته

    (تِ) [ فر. ] (اِ.) مطلبی که کسی بخواند و دیگری بنویسد.

      دیر

      (دَ یا دِ) [ معر. ] (اِ.) صومعه، محل عبادت راهبان مسیحی. ؛ ~ خراب آباد کنایه از: دنیا، جهان مادی. ؛ ~ مغان معبد زردشتیان.

        دیز

        (اِ.)
        ۱- رنگِ اسب یا استر.
        ۲- شبیه، مانند.
        ۳- دژ، قلعه.

          دیز

          (اِ.) = دیزی. دیزندان: نوعی دیگ و پاتیل.

            دیز

            (یِ) (اِ.) یکی از علامات تغییردهنده که قبل از نوت‌ها گذاشته شود. این علامت صدای نوت را نیم پرده بالا برده آن را زیر می‌کند؛ مق. بم.

              پیمایش به بالا