اسم

دوغ

(اِ.) ماستی که در آن آب ریخته و به هم زده باشند. ؛ ~ُ دوشاب برای کسی فرق نداشتن کنایه از: خوب و بد را تمیز ندادن.

    دوس

    (دُ یا دَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) پامال کردن چیزی را.
    ۲- پست کردن.
    ۳- صیقل دادن (شمیشر و جز آن).
    ۴- زدودن.
    ۵- (اِمص.) پستی، خواری.

      دوستکامی

      (اِ.) ظرف بزرگ مسی پایه دار که در آن شراب یا نوشیدنی ریخته در مجالس می‌گذارند.

        پیمایش به بالا