اسم

دواعی

(دَ) [ ع. ] (اِ.) جِ داعیه ؛ سبب‌ها، انگیزه‌ها.

    دوال

    (دَ) [ په. ] (اِ.)
    ۱- تسمه.
    ۲- تازیانه چرمی. ؛ بر طبل کسی ~ زدن کنایه از: از شهرت کسی استفاده کردن.

      دو

      (دُ)(اِ.)نوبت، نوبت بازی در قمار و مانند آن.

        دهل

        (دُ هُ) (اِ.) طبل بزرگ، کوس. ؛ ~دریده کنایه از: رسوا، مفتضح.

          دهن

          (دُ هْ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- روغن.
          ۲- چربی. ج. ادهان.

            پیمایش به بالا