اسم

دهشت

(دَ شَ) (اِمص.)۱ – سرگشتگی، حیرت.
۲- تعجب، شگفتی.
۳- اضطراب.
۴- ترس، خوف. («دَهَش» از عربی به معنی سرگشتگی، حیرت، سراسیمگی).

    دهقان

    (دِ) [ معر. ] (اِمر.)
    ۱- صاحب ده.
    ۲- کشاورز.
    ۳- روستایی.
    ۴- حافظ سنن و روایات ایرانی. ج. دهاقنه، دهاقین.

      دهقنت

      (دَ قَ نَ) [ ع. دهقنه ] (اِمص.)۱ – صاحب ده بودن، دهداری.
      ۲- ریاست ده، کدخدایی.

        دهان دره

        (~. دَ رِ)(اِمص.)
        ۱- گشودن دهان به سبب غلبه خواب یا خماری یا تنبلی.
        ۲- خمیازه.

          دهر

          (دَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- روزگار، زمانه.
          ۲- عهد، دوره.

            پیمایش به بالا