اسم

خورابه

(خُ بِ) (اِمر.)
۱- سوراخی که در بندی که بر جوی بسته‌اند ایجاد شود و آب اندک اندک از آن خارج شود.
۲- جوی کوچکی که برای زراعت از نهر جدا کنند.

    خواهر

    (خا هَ) [ په. ] (اِ.) دختری که با شخص از طرف پدر یا مادر یا هر دو مشترک باشد؛ همشیره. ج. خواهران.

      خوچ

      (اِ.)
      ۱- تاج خروس.
      ۲- ترک، کلاهخود.

        خود

        (اِ.) کلاه فلزی که سربازان به هنگام جنگ یا تشریفات نظامی بر سر گذارند.

          خوال

          (خا) (اِ.) = خوار:
          ۱- خوردنی.
          ۲- دوده‌ای که برای ساختن مرکب سیاه از دود چراغ گیرند.

            پیمایش به بالا