اسم

(خِ) (اِ.) خشم، غضب.

(خِ) (اِ.)
۱- خلط غلیظی که از بینی آدمی و جانوران ریزد؛ آب بینی ستبر.
۲- گل تیره چسبنده.

(خَ لَ) [ معر. ] (اِ.) نک خَلَنگ.

(~.) (اِ.) گیاهی است که نوعی از آن به صورت درخت یا درختچه می‌باشد که از چوب آن کاسه و قدح می‌سازند و نوعی از آن علفی می‌باشد به رنگ‌های سرخ، زرد و سفید.

(خِ لِ) (اِ.) = خلنج: گرفتن اعضا و کندن به ناخن.

(خَ لِ) (اِ.) پاروی قایق رانی.

(خِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- آنچه با چیز دیگر آمیخته شده باشد.
۲- هر یک از سرشت‌های چهارگانه: خون، بلغم، سودا، صفرا. ج. اخلاط.