(خَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – جای خلوت. ۲- مستراح. ۳- فضا، فضای خالی از هوا.
(خَ) (اِمر.) باتلاق، لجنزار.
(خِ مِ یا مَ) (اِ.) نوعی بیماری است که بین بینی و گلو به سبب سوءهاضمه بوجود میآید.
(خِ نِ) (اِ.) پوشش، پالان.
(خُ تَ) (اِ.) بختک.
(خُ) (اِ.) بختک.
(خَ) (اِ.) بختک، کابوس.
(خَ چِ) (اِ.) شوشه زر و سیم، طلا و نقره گداخته که در ناوچه آهنین ریخته باشند.
(خَ) (اِ.) نک خفتان.
(خَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- (مص م.) فرود آوردن. ۲- (اِمص.) فراخی عیش، خوشگذرانی.