اسم

خطل

(خَ طَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سخن بسیار و بیهوده.
۲- احمقی، شتابکاری.

    خطمی

    (خَ یا خِ یّ) [ ع. ] (اِ.) گیاهی از تیره پنیرکیان، دارای ساقه ضخیم و بلند، برگ‌هایش پهن و ستبر و ریشه اش دراز و دوکی شکل و آبدار است. ریشه آن در پزشکی مصرف فراوان دارد.

      خطه

      (خِ طِّ) [ ع. خطه ] (اِ.)
      ۱- پاره‌ای زمین.
      ۲- شهر بزرگ.
      ۳- ناحیه، کشور. ج. خطط.

        خطوات

        (خُ طُ) [ ع. ] (اِ.) جِ خطوه ؛ گام‌ها، قدم‌ها.

          خطوط

          (خُ) [ ع. ] (اِ.) جِ خط.
          ۱- خط‌ها.
          ۲- بنفشه‌ها.
          ۳- رشته‌ها، راه‌ها.

            خطوه

            (خُ وِ) [ ع. خطوه ] (اِ.) گام، قدم. ج. خطوات.

              خطیئه

              (خَ ئِ) [ ع. خطیئه ] (اِ.) گناه، خطا. ج. خطایا.

                خف

                (خَ) (اِ.) آتشگیره، گیاه خشک که زود آتش بگیرد.

                  خطابت

                  (خَ بَ) [ ع. خطابه ]
                  ۱- (مص ل.) خطبه خواندن.
                  ۲- (اِمص.) سخنرانی.

                    خطاف

                    (خَ طّ) [ ع. ] (اِ.)
                    ۱- پرستو.
                    ۲- چنگال درندگان.
                    ۳- چنگک. ج. خطاطیف.

                      پیمایش به بالا