(خَ) [ ع. ] (اِ.) سهو، گناه غیرعمد.
(خِ) [ ع. ] (اِ.) سخنی که رویاروی گفته شود.
(خَ بَ) [ ع. خطابه ] ۱- (مص ل.) خطبه خواندن. ۲- (اِمص.) سخنرانی.
(خَ طّ) [ ع. ] (اِ.) ۱- پرستو. ۲- چنگال درندگان. ۳- چنگک. ج. خطاطیف.
(خِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- افسار، مهار. ۲- زهِ کمان.
(خَ) [ ع. ] (اِ.) کار بزرگ، امر مهم.
(خُ یِ) [ ع. ] (اِ.) بیضه، خایه.
(خِ) [ ع. ] (اِ.) حنا، آن چه که موی سر و صورت یا پوست بدن را با آن رنگ کنند.
(خَ ض) [ ع. ] ۱- (ص.) سبز. ۲- (اِ.) شاخه درخت. ۳- زراعت. ۴- جای بسیار سبز.
(خِ) [ ع. ] (اِ.) جِ خصم. ۱- دشمنان. ۲- جنگجویان، ستیزه کاران.