اسم

خصلت

(خَ لَ) [ ع. خصله ] (اِ.) خوی، صفت. ج. خصال.

    خصم

    (خَ) [ ع. ] (اِ.) دشمن، ج. خصام، خصوم.

      خصوص

      (خُ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- ویژه ساختن.
      ۲- خاص بودن.
      ۳- (اِمص.) گزیدگی، ویژگی.

        خصوصیت

        (خُ یَّ) [ ع. خصوصیه ] (اِمص.)
        ۱- ویژگی، اختصاص.
        ۲- آشنایی، دوستی.

          خصوم

          (خُ) [ ع. ] (اِ.) جِ خصم ؛ دشمنان، پیکارجویان، منازعان.

            خصیله

            (خَ لِ یا لَ) [ ع. خصیله ] (اِ.)
            ۱- قطعه گوشت پی دار، گوشتی که در آن عصب باشد؛ ج. خصیل: خصائل.
            ۲- دسته مو، موی درهم پیچیده.

              خصام

              (خِ) [ ع. ] (اِ.) جِ خصم.
              ۱- دشمنان.
              ۲- جنگجویان، ستیزه کاران.

                خصایص

                (خَ یِ) [ ع. خصائص ] (اِ.) جِ خصیصه ؛ شایستگی‌ها، ویژگی‌ها.

                  پیمایش به بالا