اسم

خصوص

(خُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- ویژه ساختن.
۲- خاص بودن.
۳- (اِمص.) گزیدگی، ویژگی.

    خصوصیت

    (خُ یَّ) [ ع. خصوصیه ] (اِمص.)
    ۱- ویژگی، اختصاص.
    ۲- آشنایی، دوستی.

      خصوم

      (خُ) [ ع. ] (اِ.) جِ خصم ؛ دشمنان، پیکارجویان، منازعان.

        خصیله

        (خَ لِ یا لَ) [ ع. خصیله ] (اِ.)
        ۱- قطعه گوشت پی دار، گوشتی که در آن عصب باشد؛ ج. خصیل: خصائل.
        ۲- دسته مو، موی درهم پیچیده.

          خصام

          (خِ) [ ع. ] (اِ.) جِ خصم.
          ۱- دشمنان.
          ۲- جنگجویان، ستیزه کاران.

            خصایص

            (خَ یِ) [ ع. خصائص ] (اِ.) جِ خصیصه ؛ شایستگی‌ها، ویژگی‌ها.

              خصایل

              (خَ یِ) [ ع. خصائل ] (اِ.) جِ خصیلت ؛ خصلت‌ها، صفات.

                خصب

                (خِ) [ ع. ] (اِ.) فراوانی گیاه و سبزه، خوبی سال.

                  پیمایش به بالا