اسم

خانه

(نِ) [ په. ] (اِ.)
۱- اتاق.
۲- سرای، دار. ؛~ بخت رفتن کنایه از: شوهر کردن.

    خامد

    (مِ) [ ع. ] (اِفا. ص.)
    ۱- خاموش، ساکت، آرمیده.
    ۲- بی حرکت، بی جنبش.

      خامه

      (مِ) (اِ.)
      ۱- ابریشم خام.
      ۲- سرشیر.
      ۳- قلم.
      ۴- توده، تل ریگ.

        خان

        و مان (نُ) (اِمر.) دار و ندار، خانه و هر آن چه که متعلق به آن است.

          خان

          (اِ.)
          ۱- خانه، سرا.
          ۲- لانه زنبور.
          ۳- شیارهای داخل لوله اسلحه.

            خانقاه

            [ معر. ] (اِمر.)
            ۱- خانه، سرا.
            ۲- محلی که درویشان و مرشدان در آن سکونت کنند و رسوم و آداب تصوف را اجرا نمایند.

              پیمایش به بالا