اسم

(تِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) ختم کننده.
۲- (اِ.) پایان، عاقبت.

(تَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – انگشتری.
۲- مهر، نگین. ج. خواتم.
۳- آخری، آخرین.
۴- اشیایی مثل قاب عکس، جای قلم و مانند آن که بر روی آن با عاج، استخوان، فلز و چوب زینت کاری و نقش و نگار شده باشد.

[ تر. ] (اِ.)
۱- بانوی بزرگ زاده.
۲- کدبانو، بی بی.

[ ارمن. ] (اِ.)
۱- صلیب، چلیپا.
۲- یکی از خال‌های ورق، گشنیز.

(اِ.) نرمه گوش که در آن گوشواره کنند.

[ عبر. ] (اِ.) عنوان پیشوایان دینی یهود؛ ربانی.

(اِ.) زغن.

(حَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- هلاک، مرگ.
۲- محنت.