اسم

حیف

(حِ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- ظلم، جور.
۲- افسوس، دریغ. ؛~ِ نان نوعی توهین درباره کسی که آن قدر نالایق است که لیاقت نان خوردن هم ندارد.

    حیل

    (حِ یَ) [ ع. ] (اِ.) جِ حیله ؛ چاره‌ها.

      حیله

      (لِ) [ ع. حیله ] (اِمص.)۱ – قدرت، توانایی.
      ۲- چاره.
      ۳- فریب، نیرنگ.

        حین

        (حَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- هلاک، مرگ.
        ۲- محنت.

          حین

          [ ع. ] (اِ.) هنگام، وقت. ج. احیان.

            حیث

            (حِ) [ ع. ] (اِ.)۱ – جا، هر جا.
            ۲- جهت، لحاظ.

              حیدر

              (حِ دَ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- شیر.
              ۲- لقب علی بن ابی طالب.

                حیز

                (حَ یَّ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- جای، مکان.
                ۲- کرانه، جهت.

                  پیمایش به بالا