اسم

حظیره

(حَ رِ) [ ع. حظیره ] (اِ.)
۱- محوطه، چهاردیواری.
۲- جایی که برای محفوظ ماندن چارپایان از باد و سرما درست کنند.

    حفاظ

    (حِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) نگاه داشتن، نگاه داری کردن.
    ۲- (اِ.) ستر، پرده.

      حصیر

      (حَ) [ ع. ] (اِ.) بوریا، فرشی که از نی یا برگ خرما بافته شده باشد.

        حضارت

        (حَ یا حِ رَ) [ ع. حضاره ] (اِمص.) شهرنشینی، ساکن شدن در شهر.

          حضر

          (حَ ضَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – جای حضور.
          ۲- منزل.
          ۳- شهر.

            حصد

            (حَ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) درو کردن محصول.
            ۲- (اِ.) درو.

              حصر

              (حَ صَ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) به سخن درماندن.
              ۲- تنگدل شدن.
              ۳- (اِمص.) تنگدلی.

                حصرم

                (حِ رِ) [ ع. ] (اِ.) غوره انگور، میوه نارس.

                  پیمایش به بالا