اسم

چلب

(چَ لَ) (اِ.)
۱- سِنج.
۲- شور و غوغا.

    چلبی

    (چَ لَ) [ تر. ] (اِ.) خواجه، آقا، سرور.

      چلپ چلپ

      (چِ لِ یا چَ لَ. چِ لِ یا چَ لَ) (اِصت.)
      ۱- آواز از راه رفتن در آب.
      ۲- صدایی که از شلوار و جامه خیس هنگام راه رفتن برخیزد.

        چلپاسه

        (چَ س) (اِ.) مارمولک ؛ کرپاس، کرپاشه، کرپاسو، و کرباسک نیز گویند

          چگور

          (چُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی ساز سیمی ساده که بین روستاییان و ترکان و ترکمانان رواج دارد و نوازنده آن را «عاشق» می‌نامند.

            چکسه

            (~.) (اِ.) پارچه کاغذی که در آن دوا و چیزهای دیگر پیچند.

              چکش

              (چَ کُّ) (اِ.) وسیله‌ای آهنین با دسته‌ای چوبی که با آن آهن یا میخ و امثال آن را می‌کوبند.

                چکمه

                (چَ یا چِ مِ) [ تر. ] (اِ.) کفش ساق بلند که تا زیر زانو می‌رسد.

                  Scroll to Top