اسم

(چِ کَ یا کِ) (اِ.) نوعی زرکش دوزی و بخیه دوزی.

(چِ کِّ) (اِ.) قطره، قطره آب.

(چَ) (اِ.) = چعک. جغوک:گنجشک.

(چُ گُ) [ تر. ] (اِ.) نک چگور.

(چِ گِ) (اِ.) گل و لای، لجن.

(چُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی ساز سیمی ساده که بین روستاییان و ترکان و ترکمانان رواج دارد و نوازنده آن را «عاشق» می‌نامند.

(~.) [ تر. ] به زانو نشستن، چنباتمه زدن، بر سر دو پای نشستن، جندک زدن.

(چِ) [ فر. مأخوذ از فارسی ] (اِ.) برگه‌ای که به موجب آن شخص می‌تواند از حساب خویش در بانک پول بردارد یا به دیگری بدهد. ؛ ~ بی محل چکی که به علتی برگشت داده شود خواه صاحب چک در بانک موجودی داشته باشد یا نه: ؛ ~ مسافرتی چک تضمین شده‌ای با رقم مشخص که بیشتر در مسافرت‌ها از آن استفاده می‌شود، تراولر چک.