اسم

چکسه

(~.) (اِ.) پارچه کاغذی که در آن دوا و چیزهای دیگر پیچند.

    چکش

    (چَ کُّ) (اِ.) وسیله‌ای آهنین با دسته‌ای چوبی که با آن آهن یا میخ و امثال آن را می‌کوبند.

      چکمه

      (چَ یا چِ مِ) [ تر. ] (اِ.) کفش ساق بلند که تا زیر زانو می‌رسد.

        چکمیزک

        (چَ زَ) (اِ.) = چک. چکره. چکه: مرضی که انسان نتواند ادرار خود را نگاه دارد و ادرار چکه چکه خارج می‌شود، سلس البول، تقطیر البول.

          چکن

          (چِ کَ یا کِ) (اِ.) نوعی زرکش دوزی و بخیه دوزی.

            چکنامه

            (چَ مِ یا مَ) (اِمر.)
            ۱- قباله اراضی و املاک.
            ۲- فهرستی که حدود اراضی و املاک در آن ثبت شده.
            ۳- فرمان ملکیت املاک خالصه دیوان که به کسی داده شود.

              چکه

              (چِ کِّ) (اِ.) قطره، قطره آب.

                چکاد

                (چَ) [ په. ] (اِ.)
                ۱- تارک سر.
                ۲- بالای پیشانی.
                ۳- سر کوه، قله.

                  پیمایش به بالا