اسم

چلب

(چَ لَ) (اِ.)
۱- سِنج.
۲- شور و غوغا.

    چلبی

    (چَ لَ) [ تر. ] (اِ.) خواجه، آقا، سرور.

      چلپ چلپ

      (چِ لِ یا چَ لَ. چِ لِ یا چَ لَ) (اِصت.)
      ۱- آواز از راه رفتن در آب.
      ۲- صدایی که از شلوار و جامه خیس هنگام راه رفتن برخیزد.

        چلپاسه

        (چَ س) (اِ.) مارمولک ؛ کرپاس، کرپاشه، کرپاسو، و کرباسک نیز گویند

          چگال

          (چَ) (اِ. ص.)
          ۱- سختی و به هم پیوستگی جسمی.
          ۲- هر جسمی که ذرات آن در هم فشرده باشد.

            چگر

            (چُ گُ) [ تر. ] (اِ.) نک چگور.

              چگل

              (چِ گِ) (اِ.) گل و لای، لجن.

                چگور

                (چُ) [ تر. ] (اِ.) نوعی ساز سیمی ساده که بین روستاییان و ترکان و ترکمانان رواج دارد و نوازنده آن را «عاشق» می‌نامند.

                  پیمایش به بالا