اسم

(چَ زَ) (اِمصغ.) = چشمیزج. تشمیزج: دانه‌ای است سیاه به اندازه بهدانه و آن را از گیاهی که در حجاز و سودان روید بدست آرند و در طب قدیم مستعمل بود؛ چشمک، چشام، چشوم، چشم.

(چَ مُ چَ یا چِ) (اِمر.) کنایه از: محبوب، عزیز.

(~.) (اِمر.) نک چشم آویز.

(~.) (اِمر.) کنایه از: خورشید.

(~ خِ)(اِمر.) آب حیات، آب زندگانی.

(~. نِ) (اِمر.) خانه چشم، حفره‌ای که چشم در آن جا دارد، کاسه چشم.

(~. مَ) (اِمصغ.)
۱- چشم کوچک.
۲- اشاره با گوشه چشم.
۳- عینک.

(~.) (اِمر.) مردمک چشم. حدقه.