اسم

(چَ رِ) (اِ.) چراخور، مرتع.

(چَ دِ) (اِ.)
۱- رنگ.
۲- رنگ پوست.

(چَ) (اِ.) چکاوک، قبره.

(چَ رَ) (اِ.)
۱- بند، زندان.
۲- شکنجه، آزار.

(چَ) (اِ.) ماده مخدری است که از مالش دادن سرشاخه‌های گیاه شاهدانه با دست یا روی پارچه بدست می‌آید و آن را با توتون یا تنباکو می‌کشند.

(~.) (اِ.) چرخشت.

(~.) (اِ.) چیزهایی که درویشان و گدایان از گدایی جمع کنند.

(~.) [ قس. چر، چریدن ] (اِ.) چراگاه چهارپایان.

(چَ) (اِ.) پرنده‌ای است شکاری از نوع باز و به اندازه کلاغ با رنگ خاکستری و لکه‌های سیاه و سفید.