اسم

چچ

(چَ) (اِ.)
۱- چنگگِ چوبی که با آن غله کوفته باد دهند تا دانه از کاه جدا شود.
۲- غربالی که با آن غله پاک کنند.

    چچو

    (چُ) (اِ.) پستان (زن یا جانور ماده).

      چچول

      (چُ) (اِ.)
      ۱- قطعه کوچک گوشت میان فرج زن، چچوله، خروسه.
      ۲- آلت تناسلی پسر خردسال.

        چخ

        (چِ) (اِصت.) کلمه‌ای است که برای نهیب زدن به سگ و راندن او گویند.

          چخ

          (چَ) (اِ.) غلاف کارد، شمشیر و مانند آن.

            چخماق

            (چَ) [ تر. ] (اِ.)
            ۱- سنگ آتشزنه.
            ۲- آلتی در اسلحه که به سوزن چاشنی ضربه می‌زند و موجب انفجار می‌شود.

              پیمایش به بالا