اسم

(~.)(اِ.) گلوله خمیر شده ؛ چونه.

(~.) (اِ.) سخن منثور؛ مق . چامه.

[ په. ] (اِ.) گودالی به شکل استوانه که در زمین حفر کنند و از آن آب بالا کشند، یا فاضلاب را در آن ریزند.

(هَ) (اِ.) چاه کوچک، چاه کم عمق، گودال چاه مانند.

(لِ) (اِ.) گودال، گو، گودال معمولا کم عمق.

(اِ.) الک دولک.

(اِ.) آلتی مرکب از تیغه فولادین که به دسته‌ای وصل است و آن برای بریدن و تراشیدن به کار رود. ؛~ی بی دسته ساختن کنایه از: کار ناتمام و بی ارزش کردن.

(اِ.)
۱- شکاف.
۲- پاره.
۳- سفیده صبح.
۴- دریچه. ؛ به ~ زدن گریختن، فرار کردن.

(اِ.) = چک. جک: قباله باغ و خانه و مانند آن.